5 juni 2017

Ex-verslaafde Pauwels blijft goede zelf doorleefde dingen zeggen:

Verslavingen bestaan niet…

14 mei 2017

Mooi verdiepend stuk plaatst ‘game-verslaving’ in een breder kader. En biedt handvatten voor ouders die zich zorgen maken. Lees hier verder.

18 februari 2017
De laatste tijd komt er meer en meer aandacht voor porno-verslaving. En dat is goed. Het helpt als een taboe verdwijnt en er ruimte komt om te zien wat er daadwerkelijk speelt. Dit artikel biedt een opening om wat dieper te kijken.

29 november 2016
Ontslaving is op 6 december te gast bij het programma Een streep door de lijn.

26 september 2016
Veelbelovend nieuw onderzoek die twee vaak tegen over elkaar geplaatste opvattingen samenbrengt.
Op zoek naar de ‘G x E interactie’ van verslaving

31 mei 2016
Ex-verslaafde Marnix Pauwels vertelt open over zijn verslaving en laat zien hoe hij deze heeft overwonnen. Integer en herkenbaar verslag van binnenuit.
Interview Marnix Pauwels

26 FEBRUARI 2016: ONTSLAVINGSPROJECT TE GAST BIJ TWENTS IDEEËN CAFÉ

Op 26 februari zijn wij te gast bij het Twents Ideeën Café. We zullen uitgebreid ingaan op onze manier van werken en een en ander opluisteren met ervaringen uit de praktijk.
Zie hier de facebookpagina van het Twents Ideeën Café 

DOOR DE WOESTIJN

Ja, daar sta je dan, ogenschijnlijk met lege handen, midden in de uitzichtloze woestijn. Je hebt het krachtige besluit genomen om je verslaving te beëindigen. Je wilt je realiteit onder ogen te zien en vervolgens kom je in een uiterst kale werkelijkheid. Zonder opsmuk, zonder franje. Niet langer de opwindende spanning van het dubbelleven. Geen kick meer, geen roes. En dan ben je bovendien ook nog eens moederziel alleen. Het is namelijk jouw tocht door jouw eigen woestijn.
Een hard gelag. Is dit nu werkelijk wat ik wil? Is deze dorre kale leegte waar ik naar verlangde?
Ja, dit is wat je diep van binnen wilt. Hier heb je met je hele hebben en houwen voor gekozen. Misschien merk je het eerst nog niet zo, lopend door de schier eindeloze zandvlakte. Maar juist doordat er vrijwel geen afleiding is, krijgt je dieper liggende hartsverlangen de ruimte om zich te laten horen. Je aandacht richt zich naar binnen. Je tocht door de woestijn wordt meditatie. Het is de tijd waarin innerlijke zuivering kan plaatsvinden. Je krijgt, stap voor stap, zicht op je eigen werkelijkheid. Schaamte en berouw dringen door.
Het is stevig doorzetten. Je hebt een flinke portie discipline en vastberadenheid nodig. Ze zijn je kompas tijdens je reis door het onbekende. Het gaat er in de woestijn van het ontslaven in de eerste plaats om dat je doorloopt, stap voor stap. Dat je iedere dag opnieuw niet toegeeft aan de neiging om toch weer te gaan roken, drinken, porno te kijken of…”. Dan ontstaat de ruimte om te reflecteren en te mediteren.
En dan, van de een op de andere dag, voltrekt zich een klein wonder: je loopt bijna ongemerkt een oase binnen. Het zijn de op het eerste gezicht kleine momenten die zich als oase aandienen: je merkt opeens de schoonheid van de natuur op, geniet van hoe mensen om je heen zich gedragen of je hoort muziek die sinds tijden weer eens echt binnen komt. Je krijgt langzaamaan steeds meer oog voor de eenvoudige zaken die het leven de moeite waard maken. In de periode daaropvolgend merk je langzaamaan dat het landschap van je leven is veranderd. De woestijn is vruchtbare grond geworden. Ben je daarmee in jouw Beloofde Land aangekomen? Daarover meer in het volgende blog.
Arthur, 22-6-2015

Als je wilt reageren op de blog van Arthur kun je dat hier doen.

ALS DE ROOK OM JE HOOFD IS VERDWENEN…

Als je stopt met je verslaving, je vaste patronen, dan komt alles plotseling in een helder licht te staan. Ik heb dat steeds weer gezien, de afgelopen jaren dat ik mensen begeleidde bij hun ontslaving. Dat is het best te begrijpen als mensen stoppen met fysieke middelen, zoals roken, drinken of blowen.
Als je met die middelen stopt, verdwijnt de roes van de alcohol, de rookwolken van nicotine of hasj. In die roze wolken ziet de wereld er zachter, liever uit dan de werkelijkheid. Door die wolken hoef je de werkelijkheid letterlijk niet onder ogen te zien: je bent in nevelen gehuld.
En als je dan stopt, dan trekt de mist op, en zie je hoe het er werkelijk voor staat in je leven. Je ziet wat je laat liggen, de dingen die je niet aangaat, of hoeveel de mensen om je heen last hebben van jouw verslaving. Meestal is het geen mooi beeld wat er uit de mist oprijst. Maar het is de werkelijkheid van je leven, de rauwe werkelijkheid. En dan is de vraag: wat doe je met wat je ziet? Is dit het leven dat je wilt, is dit het beste wie jij bent? Voor de meeste van onze deelnemers is wat ze zien, niet wat ze willen. En dus gaan ze aan de slag. Gaan gesprekken aan, zeggen wat ze zien en waar het op staat, zijn hun beste zelf.
Ontslaven is meer dan alleen stoppen. Het stoppen is voor onze deelnemers pas het begin. Het begin van de reis naar het beloofde land. Om daat te komen, moet je alleen nog even de woestijn door. Daarover in het volgend blog meer.
Maarten, 30-1-2015

Als je wilt reageren op de blog van Maarten kun je dat hier doen.

 

Share on FacebookShare on Google+Share on LinkedIn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.